خردادگان مبارک بادا...

تا قبل از رضاخان پهلوی در کنار تاریخ قمری گاهشماری کهن وجود داشت که طی آن ۱۲ ماه سال و ۳۰ روز ماه منطبق بر ایزدان اوستا نام‌گذاری شده بود. بعضی روزها هم‌نام با ماه خود افتاده و آن روز جشن گرفته می‌شد. مثلاً ۶ام هر ماه خرداد نام داشت و ماه سوم سال نیز بر همین نام بود. پس جشن خردادگان در ۶ام ماه سوم سال برگذار می‌شد و می‌شود.

رسوم و آیین‌های زیبایی در روز ششم خرداد یا خرداد روز یا جشن خردادگان برپا می‌شود. اهورامزاد می‌خواهد همه با کمک امشاسپند هئورتات از بخشودگی و مهربانی حقیقی برخوردار شوند و به کمال بی‌زوال دست یابند.

از زیباترین رسوم شش خرداد یا جشن خردادگان، هدیه کردن گل نیلوفر و یاس به اعضای خانواده و دوستان می‌باشد. خواندن نیایش‌های مخصوص این روز و جشن و سرور در کنار خانواده از آیین این روز است. حضور در کنارچشمه، رود و ساحل که منبع حیات است یکی دیگر از این رسوم است. تمیز کردن و لایروبی جوی‌ها و قنات ها و حفر کاریز از دیگر رسوم بوده است. به طوریکه در کتاب آثارالباقیه ابوریحان بیرونی از رسم شستن تن در آب‌های جاری یاد شده است. ابن سینا نیز از دیدار خود با خانواده‌ای زرتشتی در خردادگان و رسم پاکیزگی سخن گفته است.

 پیش از جشن خردادگان مردم اقدام به نظافت منازل می‌کردند و فردای آن روز پس از شستن، لباس نو پوشیده از منزل خارج و به دیگر اعضای خانواده و دوستان می‌پیوستند. یکی از رسوم زیبای این روز بافت دستبندی از ابریشم هفت رنگ برگفته از رنگین کمان بوده است که در صبح روز تیر به دست می‌بستند و ده روز بعد آن را به باد می‌سپردند.

خوردن گندمک تازه‌ تنوری و نان قندی در این روز مرسوم است و ریش سفیدان به کودکان نقل‌های رنگی هدیه می‌دهند.

با این وجود جشن خردادگان بر خلاف سایر جشن‌های ایران باستان مانند مهرگان، سده، تیرگان و... که هنوز هم در برخی نقاط گرامی‌داشته می‌شود، مدتی است که تقریباً فراموش شده و کمتر کسی اطلاع دقیقی از آن دارد.

🐒 به کوشش تاریخوار