به سنن عجیب سرکی بکشیم ...

در گیلان قدیم مرسوم بوده با آب باران و شکوفه‌های خوشعطر مربای 《تی تی باران》 میپختند که در عصرهای بارانی در کنار چای سرو می‌شده است. این سنت به یاد دختری به نام تی تی انجام می‌شود. تی تی در گویش گیلانی به معنای شکوفه است.

در روزگاران قدیم دختری تنها زندگی می‌کرد که به سختی از پس مشکلات و معیشت خود برمی‌آمد. پدر و مادر او زود هنگام فوت شده بودند و او کسی را نداشت.

در یکی از روزهای بارانی، دلتنگ و غمگین روی ایوان خانه‌ی قدیمیش نشست و به سرنوشت نامعلومش اندیشید. همین که خواست گریه کند قطره‌ای باران روی سرش افتاد و از خنکی و شوک آن یکباره به خود آمد. تبسمی بر چهره‌اش نشست و با خودش گفت:

_ تنهایی تی تی را فقط باران فهمید.

سرش را چرخاند و به شکوفه‌های خوشعطر گیاهان حیاط که زیر باران جلا خورده‌ بودند خیره شد. باز با خودش گفت:

_ تی تی و باران. تی تی باران!

ناگهان جیغ کوتاهی کشید و به داخل خانه دوید. طولی نکشیده با سبدی کهنه به حیاط بازگشت و شروع به چیدن شکوفه‌های ریز و درشت کرد. یک ساعت بعد او سبدی خوشرنگ و خوشعطر از چندین نوع شکوفه وحشی داشت. سپس به ایوان رفت و از آب باران جمع شده در سطل زیر ناودان چند لیوان برداشت و مشغول پختن مربا شد.

مربای تی تی خوش‌عطر و خوش‌رنگ و خوش‌طعم بود و وقتی چند شيشه از آن را برای فروش به بازار برد توجه همه را به خود جلب کرد. کم‌کم کار و بارش رونق گرفت و زندگیش سامان یافت. او مدتی بعد در یک قنادی مشغول به کار شد و مسئول پختن شیرینی‌های مربایی تی تی باران شد که طرفداران پر و پا قرص زیادی داشت.

افراد مسن معتقدند تی تی هیچگاه فرمول اصلی مربای تی تی باران را به کسی نگفت و این راز با او به خاک سپرده‌ شده است.

《تی تی باران زاد》 صاحب قنادی تی تی باران واقع در محله‌ی قدیمی فرانسوی‌ها در ضلع جنوبی رشت، که این افسانه به او منسوب می‌شود بیست و سه سال پیش در سن هشتاد و یک سالگی فوت کرد.

🐔 برگرفته از خاطرات گیله‌زن