شمارهی چهارم/ صفحه پنج
یک فنجان جامعهشناسی بنوشیم ...
روال کار در این نشریه اینگونه است که موضوعات مختلف توسط تنور تیم در جلسهی تیتربندی به شور گذاشته میشوند. هیرام عزیز در این شماره ایده داشت در خصوص طبقات مختلف رفتاری صحبت کنیم زیرا اهمال اجتماعی چه عمدی و چه غیر عمدی در خصوص تفکیک آن صورت میگیرد و این سستی شلهای شور و تلخ ساخته که عاقبت همهیمان را مسموم میکند هرچند کار بسیاری را یکسره کرده است و ما خیل عظیمی را از دست دادهایم. او توانست تنور تیم را قانع کند و ایدهاش را به کرسی بنشاند و من در خصوص آن این صفحه را نگاشتم.
مطلب جالب این شماره را با یک مثال شروع میکنم و پیش میبرم.
آیا هر کسی میخندند شاد است؟
شنگول و منگول و حبه انگور و مادر بزی و گرگ میخندند. اما بین این پنج حیوان و عملشان یعنی خندیدن تفاوت است. به دستهبندی زیر توجه کنید:
۱. شنگول برهای ست که همیشه شاد است. خندیدن روتین زندگی اوست و برایش معمولی ست.
۲. منگول گاهی شاد است و گاهی نیست. خندیدن برای او تفریح است.
۳. حبه انگور بیشتر از آنکه شاد باشد، شاد نیست. خندیدن برای او معجزه است.
۴. مادر بزی هرگز نمیخندد اما یکبار اتفاقی خندید.
۵. گرگ هم هرگز نمیخندد اما آن روز پشت در عمداً خندید.
سایر اعمال و افراد نیز اینگونه اند. گاهی فردی به عملی مداومت دارد و فرد دیگری مقطعی به آن دست میازد. گاهی فردی عملی را به راحتی انجام میدهد اما دیگری اتفاقی و یا اجباری.
اقسام فضیلتها و رذیلتهای اخلاقی_ رفتاری چنیند. گاهی فردی سهواً دچار عملی میشود در حالی که فردی دیگر در انجام آن مانعی برای خود نمیبیند. عدم تفکیک این افراد میتواند ما را در ایجاد و حفظ روابط جمعی دچار مشکل کند. در کنار آن پیرامونمان را از همفکران و همقطارانمان خالی کند و خودمان را بیش از پیش تضعیف کند.
مطابق آمارها عامل اصلی شکست در روابط و تعاملات اجتماعی، بیمبالاتی طرفهای رابطه است و عامل برهم زنندهی خارجی درصد ناچیزی را به خود اختصاص میدهد.
توجه کنیم که بیمبالاتی و ولنگاری در افراد مختلف متفاوت است. افرادی به این اعمال به طوری ذاتی و مستمر دچارند و دستهای مقطعی و گذرا انجامش میدهند و عدهای ناخواسته و اتفاقی به آن آلوده میگردند. بین این سه دسته تفاوت بسیاری ست. در قضاوتها و انتخابهایمان دقت کنیم وهیچ چیز را سرسری نگیریم تا بتوانیم از لحظاتمان لذت ببریم.
🖋به قلم سردبیر و ایدهپردازی 🐺هیرام
